หน้าหนังสือทั้งหมด

หน้า1
226
ธรรมะที่ปฏิบัติ đâyแหละ จะเป็นที่พึ่งติดตามตัวเรา แม้เราจะโลกไปแล้ว 15 ตุลาคม พ.ศ. 2453
หน้า2
228
เราสามารถหาแหล่งที่พักพิงของใจได้ง่ายในตัวด้วยวิธีที่ง่าย ตรง ลัด ประหยัดสุด ประโยชน์สูง โดยไม่ต้องลงทุน ไม่มีค่าใช้จ่ายอะไรเลย นั่นคือการทำสมาธิ 6 ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
หน้า3
238
“สมาธิ” คือ ภูมิคุ้มกันที่ดีต่อหัวใจ ช่วยแก้ไขอารมณ์ร้อน และทำให้อดทน ในการทำงานมากขึ้น 30 ตุลาคม พ.ศ. 2550
หน้า4
21
กายสบาย ใจสบาย ก็ง่ายนิดเดียว ๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๗
หน้า5
45
ความสงบมันอยู่ในตัว ไม่ใช่ต่อตัว ไม่ใช่ที่ไหน 8 ตุลาคม พ.ศ. 2557
หน้า6
60
การแสงหาพระธรรมกาย คือ การแสงหาจุดแห่งความสมดุลของชีวิต คือ ความพอดี เข้าถึงดีแล้วมันพอ รู้จักพอแล้ว มีความพึงพอใจ ชีวิตเต็มอิ่ม เต็มเปี่ยม ไม่ทะลุหมือนตุ่มกันรั่วแล้ว พระธรรมกายในตัวนีแหละ... คือ ค
หน้า7
65
แค่เราปล่อยวาง ไม่ไปคิดคำนึงถึงเรื่องอะไรเลย ทำกายสบาย ใจสบาย เราก็เข้าถึงความสุขภายในได้แล้ว ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๗
หน้า8
72
วางอารมณ์ให้เป็น ฝึกตัวใจให้ได้ โดยไม่อาอะไรมาก อย่างสบาย ๆ เดี๋ยวก็จะเข้าไปสู่ภายในได้เอง ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖
หน้า9
73
ใจที่จะเข้าสู่ธรรม ต้องใจสบาย เบิกบาน แช่มชื่น และใจจะสบายได้... ต้องนึกถึงแต่เรื่องบุญ เรื่องธรรมะ เรื่องความดี และไม่ติดข้องกับสิ่งใดเลย ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า10
102
4 ส. สติ สบาย สม่ำเสมอ สังเกต ให้มีสติ คือ เอาใจมาอยู่กับตัวของเรา มาหยุดมานั่งภายในอย่างสบาย ๆ ให้อยู่เนื่องทั้งวันทั้งคืน เหมือนเป็นผู้รตรึเดียว ทำอย่างสม่ำเสมอทั้งวันทั้งคืน แล้วก็สังเกตว่า เราทำถู
หน้า11
107
ตั้งใจมากเกินไปไหม อยากได้มากเกินไปไหม ระวังหรือเกรงเกินไปไหม เราต่อสู้กับความฟุ้งหรือเปล่า ส่งผลแล้วเราจะพบเหตุแห่งความบกพร่อง และช่องทางแห่งความสำเร็จ 1 ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖
หน้า12
109
การสั่งจะเกิดจากความรัก ความชอบ และฉันทะในการนั่งสมาธิ ถ้าเราตั้งใจสั่งสมกันจริง ๆ เราจะเข้า ถึงธรรมกันได้ หลวงพ่ออยากให้ทุกคนสั่งสมกันให้เป็น และทำ "หยุดแรก" ให้ได้กันจริง ๆ ๒๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖
หน้า13
111
ติ่งเกินไป...เราก็รู้ หย่อนเกินไป...เราก็รู้ เราก็ต้องปรับเอา 5 ตุลาคม พ.ศ. 2555
หน้า14
123
ต้องทำทุกวัน ทำทั้งวัน หม่นสังเกต เดี๋ยวเราก็จะพบ เหตุแห่งการบกพร่อง และช่องทางแห่งความสำเร็จ ๒๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
หน้า15
141
ประสบการณ์ภายในจะเป็นเครื่องปังว่า... เราได้ให้ความเอาใจใส่กับศูนย์กลางกายจริงแค่ไหน ๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
หน้า16
151
ต่องตั้งใจฝึกหยุดฝึกนิ่ง ทำใจให้ปล่อยวางจากเรื่องราวต่างๆ เดี๋ยวก็เข้าไปสู่ภายในเอง (25 ตุลาคม พ.ศ. 2556)
หน้า17
152
การปฏิธรรมไม่มีผิดนะ มีแต่ถูกมาก หรือถูกน้อย สมบูรณ์ หรือไม่สมบูรณ์ แล้วเราควรจะทำอย่างไร ก็ทำใหมันสมบูรณ์ วันนี้ไม่สมบูรณ์...พรุ่งนี้เอาใหม่ พรุ่งนี้ไม่ได้...มะรืนนี้วักกันใหม่ ...ฝึกกันไป ๕ ตุลาคม
หน้า18
166
ตองมีอิทธิบาท ๔ มีฉันทะ...รักในการปฏิบัติธรรม รักที่จะเข้าสู่ธรรม มีความขยันในการนั่งธรรมะ จดจ่อ ไม่เอาอะไรเลย และก็สังเกตว่าเราทำอย่างไร ใจถึงจะละเอียดยิ่งๆ ขึ้นไป ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่า
หน้า19
170
ถ้าเราแจ้นนะ ในระดับขั้นหลงไหล อะไรก็ไม่เป็นอุปสรรค 13 ตุลาคม พ.ศ. 2555
หน้า20
171
ถ้าเรามีฉันทนะ ที่จะเข้า ถึงพระธรรมกาย หรืออย่างน้อยได้ดวงใส ๆ เห็นแสงสว่างภายใน เราต้องมีฉันทะในการทำงานบ้าน* ในระดับหลงไหล ต้องหลงไหล ต้องเอาจริงเอาจัง อย่างนั้นแหละ...มันถึงจะเข้าสิ่งได้ 3 ตุลาคม